زندگی نامه سهید یدالله محمد حسینی

شهدا سال ۶۴ -زندگینامه شهید یدالله محمد حسینی

دیوارهای گِلی و کوچههای پر صفای روستای تیمورلو از مهربانی و خوشرویی یدالله سخن میگویند و مردم روستا هرگاه او را به خاطر میآورند، لبهای خندان و وقار توأم بامتانتش را به همدیگر یادآوری میکنند. قلم نیز در سوگ او بر روی کاغذ میلغزد و از عشقی که او به شهادت و متصل شدن به دریای انسانیت داشت مینویسد. از او که در اولین روز از ماه مهر سال ۱۳۴0 در روستای تیمورلو از توابع شهرستان آذرشهر، در خانوادهای مذهبی و متعهد به اصول اسلامی چشم به جهان گشود. دوران طفولیت را با جستوخیز در سبزهزارهای روستا و در سایه پر لطف پدر و مادر گذراند و برای فراگیری فنون زندگی، راهی مدرسه شد و دوره ابتدائی را در دبستان مرتضوی اسلامی روستای تیمورلو ، با موفقیت به پایان برد. به دلیل مشکلات مالی و نبودن امکانات تحصیلی ، درس را رها کرد و در کنار پدر به کشاورزی و قالی بافی پرداخت.
مردم روستا از او بهعنوان جوانی متین و خوشبرخورد یاد میکنند که با افکار و رفتارش، زمینههای رشد افکارانقلابی را در بین جوانان روستا فراهم کرد.و بعد از سه سال ترک تحصیل در مدرسه راهنمایی شبانه گوگان ادامه تحصیل داد . ودر سال 62 مو فق شد از دبیرستان دیانت احمد ی گوگان با مدرک دپلیم فارغ التحصیل شود ودر بهمن ماه سال 63 دوران مقدس سربازی را آغاز کرد.
این دوران مصادف شد با جنگ تحمیلی و شرارتهای بیحد دشمن. یدالله، چون دست قدرتمند خدا از آستین انقلاب بیرون آمد و بسان یلی توانمند در مقابل متجاوز ایستاد و راه نفوذ او را به میهن اسلامی سد کرد. لباس مقدس سربازی را پوشید و رزم نظامی را با جدیت پی گرفت. پس از گذراندن دورههای آموزشی به جمع کفر ستیزان ارتش حزبالله در لشکر ۲۱ حمزه پیوست و عازم جبهههای نبرد حق علیه باطل شد. یدالله، در جبهه هل من مبارز میطلبید و هرگاه که به مرخصی میآمد، برای جوانان روستا، از انقلاب، جبهه و رشادت رزمندگان سخن میگفت و آنان را برای رفتن به جبهه تشویق میکرد.
همرزمانش یک روز قبل از شهادتش به وی میگویند: خوشا به حالت، خدمت سربازیات رو به اتمام است و به آغوش خانواده بازمیگردی؛ اما او دست به دعا برمیدارد و درحالیکه گریه میکند، از خدا میخواهد تا شهادت را نصیبش کند. عجیب اینکه، همانگونه که ازخداخواسته بود، فردای آن روز ـ مصادف با روز تاسوعا ۱۳۶۴/۷/۵ در درگیری با دشمن در جبهه شمال غرب در اشنویه سبوی خود را از شربت گواری شهادت پر کرد و در طلب لقای دوست، آن را سر کشید. پیکر پاکش را در گلزار شهدای روستای تیمورلو به خاک سپردهاند.

یادش گرامی و نامش جاودان

طرح درس ملی...